BOHATER

Bolek o Bolku film dzisiaj robi,

choć srebrnik siwizny Bolków czoło zdobi

tańczą w Wenecji laleczki PRL-u

 choć w ich bajeczki już wierzy niewielu

zdarte już nieco na miarę szyte kiecki

w zakładzie krawieckim prześwietnej ubecji

peruki linieją, pończocha się sypie

lecz ciągle się bawią jak hieny na stypie

rechot historii łamańca przygrywa

i rolka się kręci choć widzów ubywa

jest wódka, zakąska i klin na śniadanie 

w kulisach morału bieleje przesłanie

i chłosta śmiechu jest dla  bohaterów.

i stryczek jest lśniący tombakiem orderów 

Chłosta to niewidzialna co najbardziej rani

i stryczek na którym nadzieję wieszali

od modrej Moskwy po biureczko Kani

ten sznurek ciągnęli Bolkowie oddani

z gazety wyborczej uwinęli knebel

spod nóg zabieganych wytrącili szczebel

by tak  do tańca tę Polskę rozbujać 

aż krzyknie : Bohater ! patrząc na chuja